یادداشت‌ها

یادداشت 282

‏آیا دولتِ مُعزّز یازدهم، مظلوم و تنها و بی‌صدا است؟ واقعا؟

یک:
سخنگوی محترم دولت | برایِ چندمین بار | گله کرده‌اند از ناهمراهیِ صداوسیما | درست می‌گویند البتّه | درست‌ترش اینکه رسانه متناظر وتلوزیونِ دولتِ فعلی،بی‌بی‌سیِ‌فارسی است و من‌وتو. و برخلافِ این سُخنِ رایج (وبه گمانِ من نادرست) که دولتِ مُحترم تنها است | تنها نیست و تنها کارمندانِ واقعی‌اش در حوزهء اطلاع‌رسانی به جایِ جامِ‌جم یا پاستور، حاشیه‌نشینِ رودخانهء تیمز هستند | بسیار حرفه‌ای | و بی‌جیرومواجبی بر ذمّهء بیت‌المالِ دولتِ علیّهء ایران | و حامیانِ تمام‌قد ایستاده | به دفاعِ جانانه از بانیانِ سخاوتمندِ برجام در تهران!

دو:
و مُنتقدینِ قُوّهء مجریه | اگر احیانا و دستِ‌بالا | مجموعهء طنزِ «دکترسلام» را دارند | با ساختاری ساده و متّکی بر مستنداتِ آرشیوی و گفتارِ متن | و توزیعِ آن در بخشِ محدودی از اینترنت |  مدافعانِ موسوم به تدبیرواُمید | فی‌المثل عروسک‌هایِ رقصان و بامزّه و تو دل‌برو و بذله‌گو و آوازخوانِ «شبکهء نیم» را دارند در گسترهء پُربینندهء امواجِ ماهواره | و بازنشرِ آن در شبکه‌هایِ مُنعطف و تودرتویِ مجازی هم | و همین مثال را می‌شود تعمیم داد به  باقیِ گونه‌هایِ اطلاع‌رسانی و عملیاتِ روانی و جریان‌سازیِ افکارِ عُمومی!

سه:
و راستِ‌راست‌اش این است که حتّی بی بی‌بی‌سی(!) و اصلا | مُخالفانی از جنسِ کیهان یا لثارات |  برایِ این دولت و هردولتی | خود کارِ هزار تبلیغ را می‌کُنند | با ضدتبلیغِ فرمایشاتِ خود و مطالبی سرشار از بداخلاقی و بدصدایی و هراسناک و گریزانندهء هرموجودِ ذی‌شُعوری | و به تنهایی کفایت می‌کُنند | برایِ پُروپیمان کردنِ صندوق‌هایِ انتخاباتِ آتی | از آرایِ آزرده و ترسیده از ادبیّاتِ عموما بی‌ادبانهء ایشان.

چهار:
و نهایت آنکه | الحق والانصاف |  و نگارنده این را به عنوانِ پژوهشگری مطّلع از تاریخِ معاصرِ ایران می‌نویسد | که این میزان از آشنایی و همدلیِ رسانه‌هایِ بیگانه با دولتِ مُستقر در تهران | در همهء ادوار و دُولِ قبل و بعد از انقلاب‌اسلامی بی‌نظیر است | و دوستان اگر نظرِ دیگری دارند و نظیرِ دیگری را سُراغ | راهنمایی بفرمایند کدام‌وقت و چرا؟

پنج:
باری... | گیرِ کارِ این دولتِ عزیز | درواقع | بی‌صدایی و تنهایی و مظلومیّت و بگم‌بگم و بی‌بُلندگویی نیست | کهنسالی و عدمِ تحققِ وعده‌هایِ بسیار و از پااُفتادگی و شکافِ هردم عمیق‌ترِ تودهء مردمِ معمولی با نخبگان است و بی‌تدبیریِ دوستان و آشنایان و نااُمیدیِ مردمان |  همین.

 

ارسال کننده: حسین دهباشی
تاریخ: 15 مرداد 1395
یادداشت 359

دو آزادی در یک روز:

یادداشت 358

برای خواندن سلسله مطالب "مسافر جاده هراز" زندگی نامه خودنوشت افشین علاء به کانال شخصی او مراجعه فرمایید.

یادداشت 357

هو الله

یادداشت 356

در نقد مقایسه رذیلانه‌ی انتخاب ترامپ و انتخاب احمدی نژاد / علی علیزاده

یادداشت 355

من مرگِ هیچ معلّمی را باور نمی‌کنم!/ در سوگِ تورانِ میرهادی

یادداشت 354

‏[ از شُمارِ دوچشم | یک تن کم | وز شُمارِ خرد... | هزاران بیش ] «تورانِ میرهادی» | نازنین دُردانهء آموزش و پرورشِ نوینِ ایران درگذشت

یادداشت 354

اُمیدِحسینی | که البتّه نگاهِ سیاسی بسیار متفاوتی با نگارنده دارد | نیازی به هیچ تبلیغی ندارد | وبلاگِ «آهستان» که در شمارِ پُرمغزونغزترین ذخایرِ جناحِ اصولگرایِ مجازستان بوده است، هم! | و کانالِ تازه تاسیسِ او در تلگرام نیز لابُد چنان می‌شود | خواندنی و لب‌ریز و لب‌سوز و لب‌دوز!| علیکم به عضویت و پیگیریِ آن:

یادداشت 353

کتاب‌های زرد می‌توانند رقیب فضای مجازی و ماهواره باشند

یادداشت 352

پیامی سرگشاده به بچه‌های بالا! / در فضیلتِ پیشگیری قبل از درمان!

یادداشت 350

دودوتا؟ لُبنان‌تا!/ مهردادِ فرهمند

یادداشت 349

محسن میردامادی |سردبیر روزنامه سلام، دبیرکل جبهه مشارکت: " شورای امنیت سازمان ملل صلاحیت ندارد، ملّت آمریکا به وظیفهء خود در مورد گروگانگیری ما عمل کنند، همه کسانی که در سفارت آمریکا کار می‌کردند از نظر ما مجرم و جاسوس هستند، محاکمه را ممکن است به دادگاه لاهه بسپاریم، اگر آمریکا را محکوم کرد قبول می‌کنیم، در غیر این صورت رای آن هیچ بها و ارزشی برای ما ندارد..."

یادداشت 348

‏شمریم! اگر روزِ ستم خاموشیم خون است! اگر آبِ خُنک می‌نوشیم آن‌سویِ جهان کرب و بلایی بر پاست ما هم دلمان خوش است! مشکی پوشیم!